Ä°NSAN YAÅžADIKÇA YAÅžLANDIÄžINI SANIR, OYSA
YAÅžAMAZSA YAÅžLANIR
Cicero’ya yaÅŸlılığında sormuÅŸlar:
“Üstad, yeniden gençliÄŸe dönmek ister miydiniz?
VerdiÄŸi yanıt ise ÅŸöyle:
“Yarışı birinci bitiren bir at, neden bir daha baÅŸlangıç çizgisine dönmek istesin ki…”
Ben her zaman yaÅŸlılar gibi olgun düÅŸünen gençlere,
Gençler gibi neÅŸeli olan yaÅŸlılara hayranımdır.
Zaten neÅŸeli olanlar hiçbir zaman yaÅŸlanmazlar.
“YaÅŸlanmak ve yaÅŸ almak,”
Gençlik bir hayat devresi deÄŸil,
Bir akıl halidir.
Yıllar cildi buruşturabilir, ancak heyecanların bitişiyle ruh buruşur.
Ä°nsan kendine olan güveni kadar genç,
Kuşkusu kadar yaşlı,
Cesareti kadar genç,
Korkuları kadar yaşlı,
Umudu kadar genç,
Bezginliği kadar yaşlıdır.
Hiç kimse fazla yaÅŸamış olmakla yaÅŸlanmaz.
İnsanları yaşlandıran, ideallerinin bitmesidir.
Kalbi sevdikçe,
NeÅŸe duydukça,
Güzellikleri fark ettikçe,
Beyni yeni ÅŸeyler keÅŸfettikçe
Herkes gençtir.!!!!
Ä°nsanlar yaÅŸadıkça yaÅŸlandıklarını sanırlar,
Halbuki yaÅŸamadıkça yaÅŸlanırlar.
Ä°nsan,
YaÅŸlı olmaya karar verdiÄŸi gün yaÅŸlanır.
W. E. Glads